Ekşi Elmalar - 2016

Uzun zamandır sinemaya gitmediğimi fark ettim, bu nedenle alışveriş merkezinde bulunduğum süre açısından en uygun film bu olduğu için Ekşi Elmaları izlemeyi tercih ettik.  Film uzun bir zamana yayılmış (Hakkari'den Antalya'ya), tespit ettiğim kadarıyla 1970'lerin sonu ve 90'lı yılların ortasına doğru ilerliyor. Filmde Hakkari'de bir kasabanın belediye reisi olan Aziz Özay'ın hayatından bir kesit sunulmaktadır. Sert mizacıyla tanınan Reis beyin bu özelliğinin yanında yaşadığı yörde meşhur iki özelliği daha vardır: emek emek yetiştirdiği elma bahçesi ve evlenme çağındaki üç kızı. Yaşadığı kasabada tanınan ve saygı duyulan birisi olan reisin hayatı yanında kızlarının yaşadıkları, kızlarının evlilikleri ve kasabalının hayatı yavaş yavaş değişirken kendilerinin de bu durumdan ne derece etkilendikleri de anlatılmaktadır. Bir anlamda siyasetçi olan reisin çevresinde dönemin siyasi ve toplumsal olaylarına değinilerek yöredeki halkın günlük yaşam temposu da filmde yer buluyor. Filmin ilk yarısında var olan hızlı tempo ve komedi unsurları ikinci yarıda biraz daha durağanlaşarak dramatik unsurlara yerini bırakıyor. Bu nedenle filmin ikinci yarısının ilk yarısına göre biraz sıkıcı olduğunu söyleyebilmek mümkün.

Filmin hem senaryo yazarı hem de başrol oyuncusu Yılmaz Erdoğan, diğer rollerde ise Zeynep Farah Abdullah, Şükran Ovalı, Songül Öden, Şükrü Özyıldız, Ersin Korkut ve Devrim Yakut bulunuyor. Film çok renkli ve cıvıl cıvıl başlıyor ancak ilerledikçe hem renkleri hem de neşesi yavaş yavaş soluyor. Hem komedi hem de dram unsurlarını barındırması nedeniyle izleyiciye çeşitli duyguları yaşatıyor. Mekanları ve oyuncuların kostümlerini çok beğendim, ancak oyunculuk/filmin özgünlüğü açısından çok başarılı bulmadım (Kelebeğin Rüyası'nı daha çok beğenmiştim). Vaktiniz varsa izlenebilir, iyi seyirler!

''Ancak bugünü hayal edecek kadar aklı olanlar yarının sahibi olamazlar.''

Bana Bir Şeyhler Oluyor - 2003

Bu filmin adını bir şekilde anımsıyorum, ancak vizyona girdiği yıllarda izlememiştim, muhtemelen adını beğendim. 2003 yılında liseye yeni başlamıştım bu nedenle filmi izlesem de ne kadarını anlardım ya da hatırlardım bilmiyorum. Bu hafta sonu bu filmi izlerken bir deja vu yaşadım. Evet Türkiye bu şekilde bir dönem geçirdi, şeyhler, gizli kamera ile yapılan baskınlar, ekonomik krizler, kaçak elektrik kullanımları, sürekli yapılan zamlar, yeni başlayan tüketim çılgınlığı vb. Her ne kadar çocuk olsam da hayal meyal anımsıyorum tüm yaşananları, aradan uzun zaman geçtiği için artık komik geliyor, gülebiliyorum da. Bu oyun da her ne kadar yergi olsa da aynı zamanda komedi olduğu için gülmenize de yardımcı oluyor :). Oyunda kendi halinde yaşayan bir aile babasının işten çıkarılması ve sonrasında patlayan büyük bir ekonomik kriz sonucu yaşadıkları anlatılıyor. Restoran açma hayali varken bir anda tüm parasını borsa da kaybeden Hilmi Bey (Altan Erkekli) yaşadığı derin üzüntü sonucu mental olarak rahatsızlanır ve gaipten sesler duymaya başlar. Tanrıyla konuştuğunu zanneden Hilmi Bey bir süre sonra kendisini eşi Dursun Hanım (Demet Akbağ) ve komşuları Adnan Bey'in (Yılmaz Erdoğan) organize ettiği bir oyunun içinde bulur. Oyun dedikleri ateşle oynamak olunca bu üçlü bir anda başa çıkamayacakları kadar büyük bir yangının ortasında kaldıklarını fark ederler.

Oyunun yazarı ve yönetmeni Yılmaz Erdoğan, oyuncuları ise tanınmış tiyatrocular; Demek Akbağ, Altan Erkekli, Yılmaz Erdoğan, Binnur Kaya, Tolga Çevik, Pelin Körmükçü ve adını yazmadığım diğerleri. Yıllar önce izlediyseniz anımsamak için, izlemediyseniz biraz eğlenceli vakit geçirmek için izlemenizi tavsiye ederim, zira hayat devm ediyor gibi yapmamız gerekiyor.

"Anlatacaklarım var! Vaaz vermek değil niyetim, duyduğumu söylemek. söylemeye değer şeyler duyuyorum zira. Belki hayatı daha yaşanılır kılmak için ya da belki sade, ama sade anlatmak için... Sen anlat dedi tanrı bana, anlaşılsın diye değil hiçbir mükafat istemeden anlat... Çünkü bir mükafattır artık bir anlatıcıya doğru düzgün anlaşılmak!"

Son Umut (The Water Diviner) - 2014

Bu filmi izlememizin ten nedeni Türk oyuncuları filmin ana ekseninde yer alması ve pek çok anlamda "bir Osmanlı hikayesi" olmasıdır. Tamamen olmasa da "onlar"ın bizi nasıl gördüğü üzerine üzerine kurgulanmış bir film ortaya çıkmış. Aslında -şahsi kanaatim- çok güzel bir film sayılmaz ve hikayenin pek çok kopuk noktası (en azından benim yanıt bulamadığım sorular) vardı ancak izlenebilir bir film. Russell Crowe (Joshua Connor) filmde üç oğlunu Çanakkale'ye (Gallipoli) savaşa göndermiş olan Avustralyalı bir çiftçi rolünde. Savaştan dört yıl boyunca dönmeyen oğullarının acısına dayanamayan karısını da kaybeden Connor, oğlullarını (ölü ya da diri) bulabilmek için Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'a doğru yola çıkar. Buradan sonrası İstanbul-Çanakkale arasında başlayıp, Anadolu'nun farklı yerlerinde süren acı bir yolculuk olacaktır. Bir Anzak torunu olduğunu ifade eden Russell Crowe (doğum yeri Yeni Zelanda'dır) hikayenin yazımında döneme ait bir mektuptan esinlendiklerini belirtmektedir. Ayrıca filmin senaryo yazarlarının Türk kültürü ve yakın tarihimiz ile yakından alakadar olarak filmi kaleme aldıkları şeklinde açıklamalarda bulunmuşlardır. Filmi "muhteşem" bulmasam da, bu konuda hakkını vermek lazım: Dönemin bakış açısı, İstanbul denince akla gelen mistik atmosfer ve Dünya tarihinde yer bulmadığını düşündüğüm (yalnızca Türk tarihinde anlatılan) detaylar filmde aktarılmış.

 

"Empati yapmak" ve "Önyargılardan kurtulmak" mesajlarını vermek adına başarılı bir film olmuş. Russell Crowe'un ilk yönetmenlik denemesi olduğu için diğer eksiklikleri de (şimdilik) göz ardı edebiliriz, nihayetinde Türkiye için önem arz eden bir film olduğu düşüncesindeyim. Binbaşı Hasan roülnde Yılmaz Erdoğan'ın veya yardımcısı Cemal'in (Cem Yılmaz) çok iyi oyunculuk çıkardığını söylemesem de, kalender duruşları sempati duymamı sağladı bu nedenle başka yorum yapmayacağım :).

 

– Belki ona yardım edebiliriz.
– Oğullarını bulma şansımız olmadığını biliyorsun.
– Oğlunu aramaya gelen tek baba o… (...He is the only father who came looking.)

Pek Yakında - 2014

Bu ülkede herkes Cem Yılmaz hayranıdır, sonuçta komedyenlik çıtasını çok yükselttiği yadsınamaz. Şimdiye kadar izlediğim filmlerini de oyunculuğunu da çok başarılı buldum. Ama işin doğrusu, bu filmi diğer komedi filmleri gibi etkilemedi beni; sebebinin filmin orta kısımlarında yer alan dram sahnelerinden kaynaklandığını düşünüyorum. Filmde gençlik yıllarında filmlerde figüranlık yapmış olan ve hayatını korsan DVD'cilik yaparak kazanan Zafer'in (Cem Yılmaz) traji-komik hikayesi anlatılmaktadır. Kanunsuz işleri bırakması için kendisine rest çeken ve boşanma davası açan eşini (Tülin Özen) kaybetmemek için bu korsancılığa tövbe eden Zafer, eşinin oyunculuk yapmak istediğini öğrenince film yapımcılığına soyunur. Amacı o günlerden gelen sinemacı dostlarıyla yeniden bir ekip oluşturmak ve 1970’lerden beri çekilememiş fantastik bir proje olan “Şahikalar-Kötülüğün Sonu” adlı filmi çekmektir.  Bu film süreci, hem dramatim, hem komik hem eğlenceli hem de maceralı bir şekilde geçecektir. Bir Cem Yılmaz şovundaymışız gibi kahkaha attığımız şakalar da yok değil filmde ama genel anlamda hikayedeki dramatik yapı da ağır bastığından çok büyük bir kahkaha tufanı bekleyenler hayal kırıklığına uğrayacaktır. Bu da bir gerçek :) Yine de, Cem Yılmaz yapar da, kötü olur mu?

 

Yönetmenliğini Cem Yılmaz'ın kendisinin yaptığı filmde, Tülin Özen, Zafer Algöz, Özkan Uğur, Ozan Güven, Çağlar Çorumlu, Cengiz Bozkurt, Zerrin Tekindor, Ayşen Gruda gibi oyuncular rol alıyor. Ayrıca bazı tanınmış kişiler de konuk oyuncu olarak birkaç sahnede yer almış (Yılmaz Erdoğan, Nurgül Yeşilçay, Sunay Akın vb). Filmin üç ana sponsoru var ve filmin bazı sahnelerinde bu sponsorların gözümüze sokulması gerçeği de mevcut. Ayrıca hep "hanımefendi" olarak tanıdığımız Zerrin Tekindor'un canlandırdığı karakter de hayret uyandırıcıydı :).

 

-Nereden mezunsunuz?
-Hayat Üniversitesi Beden Dili Edebiyatı mezunuyum. (bu espri ne zaman son bulacak?)

Eğlenceli bir filmdi, iyi seyirler!

Sen Hiç Ateş Böceği Gördün mü?

Yılmaz Erdoğan'ın yazıp yönettiği ve ilk kez Beşiktaş Kültür Merkezi tarafından sahnelenen oyun 504 kez sahnelenerek yüz binlerce kişi tarafından izlenmiştir. Hikayenin geçtiği dönem (başroldeki Gülseren'in siyasi olaylar sırasında genç kız olduğu düşünülürse, 1950'lerde doğduğu düşünülebilir) Genç Türkiye'nin siyasi anlamda en çalkantılı olduğu zamanlar. Gülseren ("Demet Akbağ") büyük bir konakta dünyaya gelen tuhaf bir kızdır (üstün zekalı). Normal insanlardan daha zeki olması sebebiyle ortalama zekaya sahip insanlarla pek anlaşamadığı için pek çok derdini ateşböcekleriyle paylaşmaktadır (Ya da belki de hayal gücü çok geniştir zira zeki insanların hayal gücünün çok geniş olduğu söylenir). Çevresini oluşturan ailesi ve yakın tanıdıklarının siyasi ve sosyal yaşam biçimleriyle, güncel sosyo-ekonomik, politik gelişmelerinin örtüştüğü Gülseren'in hayatı, 50 yıla yayılan bir dilimde kimi zaman gülümsemelerle, kimi zaman sessiz gözyaşlarıyla geçmektedir. Hem Demet Akbağ'ın performansıyla hem de keskin mizah yeteneğiyle pek çok yerde çok eğleneceğiniz oyun bazı yerlerde (özellikle sonlara doğru hazan mevsiminde) biraz hüzünlenecektir. Gülseren ile röportaj yapmaya gelen gazeteci-haber spikeri Yılmaz Erdoğan duruma anlam veremeyecek ve daha önce üzerinde hiç durmadığı bir konuyu -kısa sürede olsa- düşünecektir: Nerede bu ateşböcekleri? Zavallılar teknolojinin ilerileyişi karşısında direnebilmişler midir? Bir taraftan düşündüm de, ben de çocukluğumdan bu yana ateş böceği görmüyorum.

Muhtemelen izlemişsiniz ama izlemediyseniz veya çok uzun zaman geçtiyse üzerinden, bir kez daha izlemekte fayda var. Türkiye'nin yakın tarihine bir kez daha bakmış olursunuz ve oyuncuların muhteşem perfomansını biz kez daha görmüş olursunuz.

- Sen hiç ateşböceği gördün mü?
- Hayır, görmedim.
- Göremezsin, göstermiyorlar ki. Herkes de göremez zaten. Edison doğayı yendi, hem de kendi sahasında; biz o ara yoğunduk, Ediz Hun'un filmlerini seyrediyorduk.
- Anlamadım?!
- Kıymetini bil; anlasaydın yalnızlık çekerdin.