2008 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
2008 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

21 Ocak 2015 Çarşamba

Two Lovers (İki Aşık) - 2008

"Neye niyet neye kısmet" mesajını oldukça iyi bir şekilde veren bir film. Filmi biraz gönülsüz izledim, hem yavaş ilerliyor olması hem de hüzünlü temasından dolayı filme de pek ısınamadım ancak bitince beğendiğimi fark ettim :). Bir taraftan depresyonda olan ve intihar girişiminde bulunan ancak bir taraftan gerçekten sevmek ve güzel bir hayat geçirmek isteyen genç bir adamın ikilemi çok güzel anlatılımış. Leonard (Joaquin Phoenix) babasıyla beraber Brooklyn'de kuru temizleme işi yapan ve yakın zamanda sevdiği kadın ile ilgili büyün bir ruhsal travma yaşamış bir adamdır. Basit bir genetik rahatsızlık sebebiyle sevdiği nişanlısını kaybeden Leonard'ın akıl sağlığında bozulmalar olmuş ve birkaç kere intiharı denemiştir. Bu süreçte ailesinin araya girmesiyle "blind date" denilebilecek bir şekilde tanıştığı Sandra Cohen (Vinessa Shaw) ve apartmanda üst katına yeni taşınan sarışın güzel Michelle (Gwyneth Paltrow) arasında kalan Leonard bir taraftan düzelirken bir taraftan farklı bir "gel-git"in içine girecektir. Bu iki kadının arasında kalan Leonard’ın gelgitleri üzerine kurulu olan filmin konusu yabancı değil; fakat karakterlerin derinliği ve olay örgüsüyle diğer örneklerinden farklı değerlendirilmeyi hakediyor.
 
Filmin sonu bana "Selvi Boylum al Yazmalım"ı biraz anımsatsa da (bakış açıları aynı değil yanlış anlaşılmasın) sonunda empati yapmak ve aşka saygı göstermek açısından güzel bir vurgu yapıldığı kanaatindeyim. Her ne kadar konu olarak örneklerini sinemada sıkça görebileceğimiz bir film olsa da, karakterlerin duygularını vücut diline bu kadar yansıttıkları bir filmle karşılaşmak zor.
 
Filmin yönetmeni yine Joaquin Phoenix ile 2007 yılında çektiği "We Own the Night" filmiyle tanınan James Gray.  Oyunculuk anlamında da beğendiğim "Two Lovers" her anlamda hayatın çok içindeydi, her sahnesiyle çevremizde var olan acı ama gerçek yaşamı yansıtıyordu. Bu nedenle izlemenizi tavsiye ediyorum.
 
"I will never walk away from you."

2 Ocak 2014 Perşembe

The Ramen Girl - 2008

Bu film karşıma tesadüfen çıktı ve o an yapacak başka bir işim olmadığından izledim. Belki de içinde bulunduğum durum sebebiyle belki de üzerinde durup düşünülecek bir film olmadığı için filmi severek izledim. Film aslında baştan sona klişelerle dolu ama bu klişelerin Tokyo - Japonya'da geçmesi filme benim gözümde biraz değer kazandırdı. Neler oldu? Kahramanımız Abby (kendisi hukuk fakültesi mezunu bir kız) erkek arkadaşının peşinden Tokyo'ya gelir ve burada bir hukuk bürosunda pek sevemediği bir iş bularak bir şekilde yaşamaya başlar. Ancak sevgilisinin kendisinin peşinden Tokyo'ya gelmesi zaten kendisini baskı altında hisseden erkek arkadaşının hoşuna gitmez ve onu terk eder. Günlerce bir bunalımdan başkasına sürüklenen Abby, en sonunda bir hayat amacı bulmaya karar verir ve tesadüfen keşfettiği (evinin tam karşısında bulunan) ramen lokantasına çırak olarak girip ramen yapmayı öğrenmeye başlar. Bu amaç ona mutsuzluğunu unutturur ve yavaş yavaş kendini toplamaya başlar (kendisini bu konudaki sabrı için tebrik ediyorum).

Öncelikle filmde işin içine Japonlar girince Japon kibrini de görmek mümkün. Amerikan tarzı filmlerde her zaman filmin kahramanı kazanır, öyle olması gerekir zira sinema derslerinden öğrendiğim Hollywood'un "rahatlatıcı son"u hedeflediği. Bu film de aynı şekilde son buluyor, yanlış anlaşılmasın, ne de olsa Amerikan yapımı. Japon kibrinden kastım, Japon kültürü içeren bir şeyin (örneğin, yalnızca Japon kadınlar geyşa olabilir ya da Ramen Japonların geleneksel yemeğidir ve yalnızca bu ruha sahip "spirit" kişiler ramen yapabilir) yalnızca Japonlar tarafından yapılabileceğine inanmaları. Ne yaparsan yap Abby, Japonya'da ramen ustası olamazsın (Ama Amerika da olursun, you know what i mean).

Filmin yönetmeni Robert Allan Ackerman'ın pek çok filmi olmasına rağmen baktım ki hiçbirini izlememişim. Demek ki o kadar da gerekli değilmiş :)

Maezumi: Your ramen has no spirit!